Ο εφιάλτης H1N1

pig-unfas

«Θα σε καταστρέψω.» μου λέει ο χοίρος.
«Μην το κάνεις.» τον ικετεύω.

Σίγουρα ονειρεύομαι. Την τελευταία εβδομάδα, όπου κι αν πήγα, το θέμα συζήτησης ήταν η γρίπη των χοίρων: αν θα κάνω το αντιιικό εμβόλιο, πόσα σχολεία έκλεισαν, πόσοι μολύνθηκαν, αν υπάρχει επαρκής εξαερισμός στα μέσα μαζικής μεταφοράς και άλλα σχετικά. Επόμενο είναι να έχω επηρεαστεί.

«Γιατί με μισείς;» τον ρωτάω.
«Όποιος έχει αυτιά να ακούει ας ακούει» φωνάζει ο χοίρος.
Τριγύρω δεν υπάρχει κανείς.
Χαμηλώνει το βλέμμα. «Δεν ζω.» μου λέει. «Είμαι κλεισμένος σε τέσσερις τοίχους. Δεν μπορώ να τρέξω. Τρώω για να παχύνω. Παίρνω φάρμακα για να μην αρρωστήσω.».
«Λυπάμαι.» του απαντάω, πιο πολύ από αμηχανία.
Εκείνος εκνευρίζεται. «Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου!» φωνάζει μανιασμένος. «Μέσα στα άθλια χοιροστάσια ο ιός της γρίπης μεταλλάχθηκε. Και φταις εσύ άνθρωπε. Μόνο εσύ. Τώρα θα πεθάνεις.».
Για πρώτη φορά τον βλέπω να γελάει και τρομάζω. Πετάγομαι από το κρεβάτι καταϊδρωμένος.

«Τι έπαθες;» ρωτάει η Πωλίνα.
«Είδα… Είδα ένα… Που να σου εξηγώ…» της απαντάω.
«Πέσε, κοιμήσου.» με συμβουλεύει.

Κι όμως δεν μπορώ να κοιμηθώ. Το γουρούνι έχει δίκιο. Η γρίπη των χοίρων, η σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών, η παλαιά γρίπη των πτηνών, είναι όλα αποτελέσματα ανθρώπινης δραστηριότητας.

Θα έπρεπε να αντιδράσουμε. Να ζητήσουμε τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ζώων. Εν ανάγκει να απέχουμε από την κατανάλωση κρέατος. Τουναντίον, εμείς επαναπαυόμαστε στην αποτελεσματικότητα του αντιιικού εμβολίου.

Όμως, ακόμη και αν αποδειχθεί ότι το εμβόλιο καταφέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, εφόσον δεν αντιμετωπίζουμε την αιτία του προβλήματος, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα επακολουθήσουν νέοι χειρότεροι ιοί.

Leave A Comment