Η κυρά Φωφώ μου θύμισε ό,τι ξέχασα

Saint George Church (Spinalonga) by Stelios Lazakis

Saint George Church (Spinalonga) by Stelios Lazakis, on Flickr

Γεννήθηκε από γονείς λεπρούς. Μεγάλωσε έγκλειστη στο λεπροκομείο της Σπιναλόγκα. Η ίδια ουδέποτε αρρώστησε. Έζησε όμως την φρίκη των ανθρώπων που σταδιακά παραμορφώνονταν και ως επί τω πλείστω τελικώς πέθαιναν. Στα 33 της χρόνια επέστρεψε στον κόσμο. Την είδα την Κυριακή στην εκπομπή Πρωταγωνιστές του Σταύρου Θεοδωράκη.

«Πόσο χρονών είσαι;» ρωτάει ο δημοσιογράφος.
«Γεννήθηκα το 1926, άρα είμαι 83».
«Εσύ πας για 120» της λέει για την καλοπιάσει.
«Μπα, δε χρειάζεται» απαντάει η ηλικιωμένη γυναίκα. «Να ξαπλώσουμε στο κρεβάτι, να μείνουμε ακίνητοι. Να πάμε αλλού να ζήσουμε καλύτερα… Με αυτά που τραβάμε, αλλού θα ζήσουμε καλύτερα».
«Λες να είναι καλύτερα εκεί πάνω;»
«Πολύ καλά. Ρωτάς αν είναι καλά; Αφού ο Χριστός είναι εκεί πέρα».

Μου θύμισε ένα ποίημα του Glenn Kaiser:
Εγώ.
Εγώ δεν πιστεύω.
Ούτε σ’ εμένα.
Ούτε σ’ εσένα.
Ούτε σ’ αυτόν τον κόσμο.
Φεύγοντας.

Μου θύμισε ό,τι ξέχασα. Διότι τις τελευταίες μέρες οι εξελίξεις με κατέβαλαν.

Comments
No Responses to “Η κυρά Φωφώ μου θύμισε ό,τι ξέχασα”
  1. Αποστόλης says:

    Το κείμενο αυτό μου θύμισε αυτό που ξέχασα!

    Πολύ ωραίο…

  2. Γιώργος says:

    Κάποιος ρώτησε :

    ” Φαντάσου έναν παράδεισο με όλα τα αγαθά που λαχταράει η ψυχή σου: Ειρήνη, αγάπη, …απολάυσεις…., αλλά να λείπει ο Χριστός. Θα ήθελες να πάς;”

    Άραγε μας αρκεί ο Χριστός;

Leave A Comment