Σχόλιο στην «Καλύβα» του Γ. Π. Γιανγκ

Photo by Örvar Atli Þorgeirsson

Photo by Örvar Atli Þorgeirsson, on Flickr

Το βιβλίο «Η Καλύβα» (ISBN 978-960-04-3928-1) αφηγείται την ιστορία του Αμερικανού Μακένζι Άλεν Φίλιπς, ο οποίος έχασε την εννιάχρονη (9) κόρη του με τον πλέον ειδεχθή τρόπο: απεγάγη και δολοφονήθηκε από μανιακό εγκληματία.

Ο δύστυχος πατέρας βυθίζεται σε θλίψη. Κατηγορεί το Θεό και κλείνεται στον εαυτό του. Ώσπου κάποια μέρα ο Θεός τον συναντάει σε μία ερημική καλύβα.

Τα γεγονότα, σύμφωνα με τον συγγραφέα Γουίλιαμ Π. Γιανγκ, είναι «πέρα ως πέρα» αληθή.

Το περίεργο, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ότι ο Θεός εμφανίζεται σε κάποιο φλώρο Αμερικάνο. Η χριστιανική παράδοση περιέχει άλλωστε πλειάδα Θεοφανίων. Ούτε με πειράζει η παρουσίαση του Πατέρα ως μαύρη χοντρή γυναίκα.

Με ενοχλεί όμως τα μάλα που ο Θεός μοιάζει να επιδίδεται σε ανούσιες λογοδιάρροιες δυτικής απολογητικής. Στοιχείο, το οποίο καταλαμβάνει το 65% του βιβλίου.

Λες κι ο συγγραφέας θέλει να μας πείσει για τα επιχειρήματα του χριστιανισμού. Λες κι ο χριστιανισμός είναι άλλο ένα ιδεολόγημα.

Κρίμα. Διότι το βιβλίο είναι καλό. Θα ήταν εξαίρετο αν έλλειπαν μια διακοσαριά σελίδες.

Comments
3 Responses to “Σχόλιο στην «Καλύβα» του Γ. Π. Γιανγκ”
  1. menia says:

    Δημητρη, δεν εχω “προλαβει” να πω: “Εξαιρετικο το 316! Καλή συνέχεια!”

  2. Χρήστος Βασιλείου says:

    Δημήτρη μόλις άρχισα να το διαβάζω, οπότε δεν μπορώ να έχω ακόμα γνώμη για το ίδιο το βιβλίο.
    Έφτασα όμως στο σημείο που ισχυρίζεται πως τα γεγονότα είναι αληθινά. Οπότε ή απορρίπτουμε τον ισχυρισμό αυτό και μαζί και το βιβλίο συλλήβδην, ή τον αποδεχόμαστε και μαζί και όλο το περιεχόμενο.

    Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θεωρείς πως ο κεντρικός ήρωας είναι ¨φλώρος Αμερικάνος”.

    • Δημήτρης Μιχαλάκος Δημήτρης Μιχαλάκος says:

      Χρήστο δεν υποστηρίζω ότι τα γεγονότα του βιβλίου είναι αληθινά. Λέω μονάχα ότι δεν θα με πείραζε αν ήταν διότι δεν αντιτίθενται στα βιώματα της σχέσης μου με το Θεό.

      Με ενοχλεί, όμως, η εμμονή του συγγραφέα σε ακατάσχετες θεολογικές συζητήσεις. Νομίζω ότι δεν μπορεί κανείς να σώσει τον κόσμο με επιχειρηματολογίες. Όλο αυτό το θεωρητικό κομμάτι είναι εντελώς ανόητο.

      Συν τοις άλλοις, η απολογητική είναι κάπως “τσόντα” μέσα στην όλη δραματική ιστορία. Σαν τον Γκουσγκούνη που ρωτάει “τι φαγητό έχει σήμερα;” μόνο και μόνο για να καταλήξει στην ερωτική πράξη. Έτσι και οι δυτικοί προτεστάντες πάντοτε προσπαθούν να φέρουν το βιβλικό μήνυμα. Λες κι η ιστορία από μόνη της δεν έχει αρκετή δύναμη για να εμπνεύσει τους ανθρώπους. Να τους φέρει κοντά στο Θεό.

      Τέλος, δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που χαρακτηρίζω τον κεντρικό ήρωα φλώρο. Απλώς χαριτολογώ. Ίσως μόνο ότι είναι Αμερικάνος. Και πάλι όμως χαριτολογώ. :)

Leave A Comment