Ο Τρισμέγιστος Αμήν

Έμμονη η επιθυμία μας να μιλήσουμε ανοιχτά, για τον Τρισμέγιστο Καλλιτέχνη, «ποιητή ουρανού και γής», για το πόσο μας έλκει η ύπαρξη του, πόσο πολύ και το “καλλιτεχνικό” του Πρόσωπο!

Είναι ο Μέγας Μουσικός και η υπέρτατη ρυθμική προσωπικότητα που φωτίζεται μέσα στο φαινόμενο της βροχής… Ο Μέγας Μαέστρος: Η ποικιλία στο φυτικό, στο ζωικό και το ανθρώπινο βασίλειο είναι οι αμέτρητες φωνές μιας ορχήστρας που παίζει: είναι τα αμέτρητα μοτίβα ενός έργου που δείχνουν στην οργάνωση, τη ρύθμιση και την εκκίνηση της “συμπαντικής ορχήστρας”.

Ο Μέγας Σχεδιαστής και ο Μέγας Αρχιτέκτονας, φωτίζεται στις διαστάσεις του σύμπαντος, στις δυνάμεις που ενεργούν, από το ανεξερεύνητο ακόμα εύρος του, μέχρι την ελάχιστη δυνατή μονάδα της ύλης.

Ο μέγιστος Ζωγράφος φωτίζεται από τον κολλοσιαίο γαλανό καμβά, από τον κόκκινο ισοκράτη στο ηλιοβασίλεμα, η έναστρη νύχτα, η “κινητή εικόνα”, τα σμήνη των πουλιών καθώς αλλάζουν σχήμα μέσα στο χώρο.

Ο μέγας Μύστης: Το έντονο μυστήριο μέσα στο έργο του, τον “Άνθρωπο”, στον εσωτερικό του κόσμο, στα συναισθήματα, στον ανεξερεύνητο ακόμα ψυχισμό του.

Τέλος κάποιοι υποστηρίζουνε ότι ούτε η “συμπαντική αρχιτεκτονική”, ούτε το πλήθος των μοτίβων της “συμπαντικής ορχήστρας”, ούτε το μέγα “Μυστήριο του ανθρώπου”, δεν συγκρίνονται με το κατεξοχήν Ποίημα… Αυτό που εκατομμύρια άνθρωποι, καθημερινά το θαυμάζουν και… υποκλίνονται στον Ποιητή…

Εκεί που το Κάλλος δίνεται χωρίς μέτρο… Εκεί που άπλετα φωτίζεται το καλλιτεχνικό Πρόσωπο του Κυρίου μας. Το ποίημα αυτό είναι το Ανδρικό και το Γυναικείο σώμα…

Γιατί δεν εμφανίζεται;

Οι σκεπτικοί ρωτούνε: Εαν υπάρχει, γιατί δεν εμφανίζεται; Αφού υποστηρίζει ότι…”μας αγαπάει”…

Ας μας επιτρέψουν την αμφιβολία, για την ειλικρίνεια του ερωτήματος… ζητάνε σημάδι, θαύμα ή όνειρο, αλλά δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για τον Τρισμέγιστο Ποιητή.

Προσκυνάνε κυριολεκτικά ζωγράφους, γλύπτες, καλλιτέχνες, δέχονται την κάθε ιδιοτροπία τους, ενώ υποτιμούνε τον Τρισμέγιστο… δεν στέκονται με σεβασμό μπροστά του, απαιτούν μάλιστα, ο ίδιος πρώτος να τους επισκεφτεί, “έστω και στον ύπνο τους”… απρόσκλητος δηλαδή o Μέγας Καλλιτέχνης να έρθει, και να τους χτυπήσει την πόρτα σαν επαίτης! για να σηκωθούνε την άλλη μέρα και να πούνε… Όνειρο ήτανε… …

Ο ‘Ιδιος όμως το Ορκίζεται… ότι όποιος έρθει με Σεβασμό και Ταπεινότητα μπροστά του, αυτός δεν θα δεν θα τον διώξει, -αντίθετα!- …θα τον δεξιώσει στα Παλάτια του! θα τον ντύσει σαν Κρίνο! … και θα του δείξει τους τρούλους του Σύμπαντος! Γιατί είναι Θεός ανοιχτόκαρδος, γιατί είναι ο Μανικός Εραστής που σταυρώθηκε για την Ερωμένη του ψυχή, δεν τον αγγίζουν οι κατηγορίες, όπως ο ερωτευμένος δεν ενδιαφέρεται διόλου για τις κατηγορίες και τις ύβρεις… Είναι ο Θεός-Έρωτας, και ο Επαναστάτης-Θεός …γιατί πιο επαναστατικό πράγμα από τον Έρωτα δεν υπάρχει…

Leave A Comment