Επίσκεψη στην Ιθάκη

ithaki

Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου επισκέφθηκα, με φίλους, τη θεραπευτική κοινότητα “Ιθάκη” που βρίσκεται στη Σίνδο, στη Θεσσαλονίκη. Είδα τις εξαιρετικές εγκαταστάσεις του ΚΕΘΕΑ: το λιθογραφείο, το κεραμοποιείο, τους αγρούς, το ξυλουργείο. Γνώρισα ανθρώπους, πρώην εξαρτημένους, που πιστεύουν ότι αξίζουν κάτι καλύτερο. Μαθαίνουν να αγαπούν τον εαυτό τους και το συνάνθρωπο τους.

Ευλογημένος τόπος η Ιθάκη. Πρώην “παιδότοπος” που ιδρύθηκε το 1955 από τη βασίλισσα Φρειδερίκη. Όταν αποφασίστηκε να μετατραπεί σε θεραπευτική κοινότητα απεξάρτησης, οι κάτοικοι της Σίνδου αντέδρασαν. “Θα βιάσουν τις κόρες μας”, έλεγαν. “Δε μας φτάνουν τα βιομηχανικά απόβλητα, μας φέρνουν και τα κοινωνικά απόβλητα”. Σήμερα, το 60% των ανθρώπων που βγαίνουν από το πρόγραμμα μένουν καθαροί. Τα παιδιά που γνώρισα δεν έμοιαζαν για χρήστες. Αντιθέτως, θα έλεγα πως ήταν πιο υγιείς κι από εμάς τους “φυσιολογικούς”.

Εξάρτηση δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά. Εξάρτηση είναι οτιδήποτε στερεί την ελευθερία μας. Κι ελευθερία, όπως λέει ο Χρήστος Γιανναράς, είναι σχέση.

Εντυπωσιάστηκα. Αξίζει της προσοχής μας το ΚΕΘΕΑ. Κι αν ο λόγος μου δεν αρκεί, διαβάστε τι έγραψε σε μία ανάλογη επίσκεψη ο σπουδαίος Μάνος Χατζηδάκις:

«Δεν υπήρξα χρήστης, δεν “θεραπεύτηκα”, αλλά βλέποντας τα παιδιά της Ιθάκης και της Εξόδου, του περιπτέρου 18 καθώς κι όλων των κοινοτήτων απεξάρτησης, θέλω να συνυπάρχω μαζί τους ή καλλίτερα, να τους πλησιάσω. Κατάφεραν να γίνουν καλλίτεροι πολίτες απ’ όσους δεν θεραπεύτηκαν. Και θέλω, έστω και λίγο, έστω κι αργά, να τους μοιάσω.»

Leave A Comment