Το σκυλάδικο μέσα στην αναμορφωμένη εκκλησία του Χριστού

worship

Ως αναμορφωμένη εννοούμε την εκκλησία που ξεπήδησε από την μεταρύθμιση του Λούθηρου το 1517. Οι διάφορες αποχρώσεις της (ευαγγελικοί, μεθοδιστές, καλβινιστές, πεντηκοστιανοί κλπ) έχουν ως αφετηρία την επιστροφή στη Βίβλο που πρότεινε ο Λούθηρος και το πλήθος αυτών οφείλεται στην απόλυτη ελευθερία του πιστού Χριστιανού να εκφράζει τις απόψεις του.

Στην αναμορφωμένη εκκλησία λοιπόν, όλοι οι πιστοί ψάλλουν μαζί, με συνοδεία (συνήθως) μουσικών οργάνων. Η επιλογή των ύμνων της κάθε τοπικής εκκλησίας είναι και αυτή ελεύθερη και αντλείται από την λουθηριανική εποχή, το μπαρόκ, την κλασσική περίοδο και φτάνει μέχρι ύμνους που γράφονται στην εποχή μας. Γίνεται δε, σε συνεργασία του ιερέα-ποιμένα με τους αρχιμουσικούς της εκκλησίας.

Το παρακάτω άρθρο θέλει να υπογραμμίσει την έλλειψη ισορροπίας που υπάρχει ορισμένες φορές, σε ορισμένες συνάξεις, μεταξύ παλιού-νέου, απλού-σύνθετου, ποιητικού-καθημερινού και όχι να γκρεμίσει ό,τι με κόπους έχει χτιστεί από σπουδαίους και ευλογημένους ανθρώπους έως τώρα. Με άλλα λόγια πως το μέτριο μπορεί εύκολα να γίνει καλό και το καλό ακόμη καλύτερο.

Θα συμφωνήσουμε πιθανόν πως ο ορισμός του σκυλάδικου στίχου είναι: να είναι πολύ εύπεπτος, απλός, επαναλαμβανόμενος, ή δυνατόν αποστηθιζόμενος από τον ακροατή από την πρώτη φορά. Α επίσης (και εδώ όχι πρέπει αλλά έτσι είναι) ο σκυλάδικος στίχος έχει πολύ βραχυπρόθεσμη ημερομηνία λήξεως. Εκ των πραγμάτων ένας φτηνός, ανούσιος και μηδενικού περιεχομένου στίχος, δεν μπορεί να ζήσει και για πολύ. Γίνεται εύκολα βαρετός. Το κενό του πεθαμένου-γερασμένου τραγουδιού έρχεται φυσικά να το αντικαταστήσει ένα άλλο με ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά που θα πεθάνει για να αντικατασταθεί από άλλο κ.ο.κ.

Σας θυμίζει τίποτα η εν λόγω κατάσταση; Αρκετά γνώριμη ε;

Όσο καιρό οι νέοι ύμνοι για να γίνουν γνωστοί θα έπρεπε να τυπωθούν και να εκδοθούν σε κάποιο υμνολόγιο, κοιτάζονταν από πολλά μάτια και φιλτραριζόντουσαν, διορθωνόντουσαν νοηματικά και στιχουργικά. Και φυσικά εννοείτω πως για να κάνει κάποιος κάποιο τέτοιο εγχείρημα σήμαινε πως κάτι ήξερε κάτι έγραφε κάτι κατείχε.

Σήμερα ποιά είναι η διαδικασία για να ψαλλεί ένας νέος ύμνος στο εκκλησίασμα; Πολύ απλή: εγώ που είμαι μπετατζής (άκρως χρήσιμο επάγγελμα αλλά άσχετο με το θέμα μας) μπορώ να γράψω ή να μεταφράσω έναν ύμνο το Σάββατο το βράδυ και την Κυριακή το πρωί να τον προβάλλω στον τοίχο της εκκλησίας και να υποχρεώσω το εκκλησίασμα να τον ψάλλει, άσχετα με το ότι ανήκει στην κατηγορία που προαναφέραμε. Με τρείς συγχορδίες με μερικά «σε δοξάζω, σε υψώνω» και έτοιμο το χριστιανικό «σκυλάδικο».

Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να πεις «σ’αγαπώ»; Μα ένας φυσικά… Σ’αγαπώ. Για προσέξτε λίγο πως το λέει το σ’ αγαπώ ο Νίκος Γκάτσος:

Άνοιξα στον κήπο μου πηγάδι,
να ποτίζω τα πουλιά,
νά `ρχεσαι κι εσύ πρωί και βράδυ
σα μικρή δροσοσταλιά.
Φύτεψα στην πόρτα σου χορτάρι
Να `χεις ίσκιο και δροσιά,
Κι’ήρθα πριν αλλάξει το φεγγάρι
να σου φέρω ζεστασιά.

ή

Μια Παναγιά
μιαν αγάπη μου έχω κλείσει
σ’ ερημοκλήσι αλαργινό
κάθε βραδιά
της καρδιάς την πόρτα ανοίγω
κοιτάζω λίγο και προσκυνώ.

Ο Γιάννης Λογοθέτης ξέρει κι αυτός άλλο τρόπο:

Δυο πουλιά, δυο πετροπούλια
δώρο κάνανε στην πούλια
την αγάπη μας.
Ήρθαν και δυο χελιδόνια
ήρθαν κι έστρωσαν σεντόνια
στο κρεβάτι μας.

Την λέξη καρτερία ο Κώστας Νικολάου την περιγράφει έτσι:

Όταν μες τη νύχτα Σε κοιτάζω
πάνω από τ’αστέρια τ’ουρανού
γυάλινη η καρδιά σαν ένα βάζο
σπάει με το φως του αυγερινού.

Διαβάστε πως λέει τη λέξη αναγέννηση ο Γιώργος Πολυμενίδης

Ξάφνου ξημέρωσε μια όμορφη μέρα
ο ήλιος έλαμπε και τα πουλιά
λέγαν τι έκανες Ιησού για μένα
λέγαν πως άλλαξα καρδιά.

Και ο Ανέστης Πεταλίδης:

Είναι φορές που γνωρίζω γιατί
κάτι γιορτάζει βαθιά στην ψυχή
και ξαναβλέπω το φως
σαν νάμουν χρόνια τυφλός.

Αυτό είναι λύτρωση κατά την Ρίτα Αναγνώστου:

Η μπόρα έφυγε για πάντα μακριά
σαν ήλιος έλαμψες και μου ‘δωσες φτερά,
για να πετάξω σε γαλάζιους ουρανούς
πάνω απ΄ τα σύννεφα, σε τόπους μακρινούς.

Και προσμονή από τον Σπύρο Πορτινό:

Θα ‘ρθει αυγή, ήλιου, λαμπρή
Γλάρος και θα πετάξει.
Και τρυφερή, γλυκιά φωνή.
Πρόσμενε, θα σε κράζει.

Συγκρίνετε τώρα τα παραπάνω αριστουργήματα με τα παρακάτω τερατουργήματα …

Μας συγχωρεί, λυτρώνει
Από κάθε γλώσσα η φυλή
Αναστημένος
Θεού Αμνός
Σωτήρας Ένδοξος

Η γλώσσα και η φυλή είναι κάποιος εχθρός από τον οποίο χρειαζόμαστε απαλλαγή;

Αλληλούια Αδωνάι
Αλληλούια Αδωνάι
Ωσαννά Ωσαννά
Αλληλούια Αδωνάι
Σε υψώνω Κύριε
Σε υψώνω Κύριε
Ωσαννά Ωσαννά
Σε υψώνω Κύριε
Σε δοξάζω Κύριε …..
Σου ανήκω Κύριε …..
Σε προσμένω Κύριε …..

Καταλαβαίνει κανείς τίποτα να εξηγήσει και σε μένα;

Αυτή είναι χρονιά αγαλλίασης
Ψάλτε γιατί είστε ελεύθεροι
Δώστε τη δόξα στο Λυτρωτή
είναι χρονιά αγαλλίασης.

Ποιά χρονιά; Με τι κριτήρια; Γιατί αυτή και όχι η άλλη;

Αυτός έκανε εμάς
Αυτός έκανε εμάς κι όχι εμείς
Εμείς είμαστε λαός Του
και πρόβατα του λιβαδιού Του

Τα δύο πρώτα στιχάκια πρέπει να σκεφτεί κάποιος πάρα πολύ για να τα γράψει.

Κύριε οδήγησέ με συ
όχι εγώ αλλά το πνεύμα σου.

Τελικά ο Κύριος ή το πνεύμα του;

Στα παραπάνω παραδείγματα θα παρατηρήσετε την παντελή απουσία εικόνων, σκηνών, μεταφορών κλπ. Ότι δηλαδή ξεχωρίζει μία ποιητική φράση, από μια απλή καθημερινή διεκπεραίωση είναι σχεδόν κανόνας και θεσμός στην πλειοψηφία των σύγχρονων ύμνων. Κάτι δηλαδή σαν την σφραγίδα ενός δημοσίου υπαλλήλου. Άντε να μεταφράσουμε τον ύμνο να τελειώνουμε. Και για προσαρμογή των στίχων δεν μιλάμε: δύο νότες-δύο συλλαβές το πρωτότυπο πέντε η μετάφραση.

Την επόμενη φορά που θα προβάλουν στον τοίχο της εκκλησίας σας έναν ύμνο, μπορείτε εύκολα να τον κατατάξετε στις δύο ακόλουθες κατηγορίες:
α) ποιητικός-προικισμένος ή
β) αρπακολλικός-ασχετοδημιούργητος.

Εσείς τι ύμνους θέλετε να ψέλλνετε στον Ύψιστό μας Δημιουργό;

Σαν κατάληξη θα ήθελα να κάνω μια πρόταση: ας αφήσουν ορισμένοι τα μολύβια και τα πληκτρολόγια και ας ασχοληθούν με κάποια άλλη διακονία προς τον πλησίον. Και οι υπεύθυνοι της υμνωδίας της κάθε εκκλησίας ας ψάξουν λίγο πιό έξω. Θα βρούν πραγματικούς ύμνους-μαργαριτάρια ικανούς να αυξήσουν τους πιστούς περισσότερο ίσως και από ένα καλό κήρυγμα. Γιατί το κήρυγμα ξεχνιέται πιό εύκολα από έναν ύμνο, γιατί δεν έχει μουσική…

Comments
25 Responses to “Το σκυλάδικο μέσα στην αναμορφωμένη εκκλησία του Χριστού”
  1. Sofia N. Markouli says:

    ποσο μεγαλο δικιο εχεις Νασο μου!!!

    • Marina P. says:

      Θα ηθελα να αφησω ενα σχολιο σχετικα με το αρθρο που διαβασα. Συμφωνω απολυτα στο οτι πολλες απο τις μεταφρασεις που εχουν γινει απο τους χριστιανικους υμνους δεν εχουν καμια συνοχη, ουτε απο θεμα γραμματικης συνταξης, ουτε απο ομοιοκαταληξια. Πολλες φορες παρατηρω υμνους που ψαλλουμε στην εκκλησια , οι λεξεις τονιζονται σε αλλη λιγουσα απο αυτη που πρεπει και στο τελος δημιουργειται μια εντελως διαφορετικη κ αγνωστη λεξη που σε βγαζει τελειως απο το νοημα που χρειαζεται. Θα ηθελα ομως να πω οτι καλο ειναι να υπαρχει και ποιητικοτητα σε εναν υμνο αλλα δεν φτανει μονο αυτο. Απο την στιγμη που λατρευουμε τον Δημιουργο – Πατερα – Κυριο του Συμπαντος, θα ελεγα οτι δεν εχει αναγκη ο Θεος να παιξουμε μπροστα Του επαγγελματικα, ουτε περιμενει να εχουμε μπροστα Του τα καλυτερα οργανα, τις καλυτερες φωνες, τα καλυτερα χριστιανικα τραγουδια. Δεν λεω, ο Θεος εχει δωρισει πλουσιοπαροχα τα ταλεντα Του σε ολους τους ανθρωπους αλλα το προβλημα των ανθρωπων δεν λυθηκε με τα ταλεντα αλλα με την ποιοτητα του χαρακτηρα του καθενα μας. Παρατηρω ανθρωπους μεσα στην εκκλησια που εχουν πολλα ταλεντα στη μουσικη ιδιαιτερα, αλλα ταυτοχρονα βλεπω εναν χαρακτηρα γεματο φιλοφρονηση, να κυνηγαει το χειροκροτημα, το μπραβο..και στο τελος βαζουμε την ταμπελα σε ολα αυτα τα δημιουργηματα οτι τα κανουμε για τον Θεο αλλα δυστυχως ο Θεος μονο στην απεξω μενει και δοξαζεται ο ανθρωπος. Η αληθινη λατρεια ειναι αυτη που γινεται με ”Πνευμα και Αληθεια”. Ευχομαι ο Θεος να φερει αποκαλυψη στις καρδιες ολων των πιστων και να μην κρινουμε τα πραγματα συμφωνα με την λογικη αλλα συμφωνα με την ματια του Θεου. Ο Θεος μπορει να λατρευτει με παντιους τροπους, δεν περιοριζεται. Σας ευχαριστω για τον χρονο σας!!

      • Αθανάσιος says:

        Αγαπητή Μαρίνα
        Στο άρθρο μου δεν λέω πουθενά πως ένας πιστός δεν μπορεί να υμνήσει τον Θεό ψάλλωντας “δόξα, δόξα, δόξα”. Είμαι σίγουρος πως οι πρώτοι χριστιανοί ευαρεστούσαν τον Κύριο σχεδόν ψιθυριστά και αυτοσχέδια (ούτε λόγος για όργανα) και ο Θεός ενεργούσε με σημεία ζωντανά. Λέω απλά πως είναι δυνατόν αν ταπεινωθούμε και κοιτάξουμε και λίγο πιό έξω από την μάντρα της τοπικής μας εκκλησίας πιθανόν να βρούμε μερικούς ύμνους πολύ πιο όμορφους και πιο ποιητικούς από μερικούς άλλους ήδη υπάρχοντες. Και μεταφράσεις ύμνων το ίδιο. Γιατί να νομίζουμε πως εμείς είμαστε οι καλύτεροι και πως εμείς κάνουμε το πιο ωραίο;
        Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον
        Προς δόξα Θεού

  2. EΓΩ ΔΙΑΦΩΝΩ ΚΑΘΕΤΑ!!!!!!!. Ο “κάθε” όπως λέτε στιχουργός ενός ύμνου, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΠΕΤΑΤΖΗΣ- γιατί όχι?- την ώρα που έγραφε έναν ύμνο είχε την ανάγκη να εκφραστεί. Ηταν ένα είδους μελωδικής προσευχής !!! ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ!!!!!!!!!!!…Και μένα “φιλαράκι ‘ μου δεν μ αρέσουν οι προσευχές σου { έχουν ασυνταξία και επαναλλαμβάνεσαι..{θα μπορούσα να πω-δεν σε ξέρω βέβαια, δεν σ άκουσα ποτέ} αλλά ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΝΕΝΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ…. ΑΝ ΔΕΝ σας αρέσει ένας ύμνος αν είναι στραβοειπωμενος, ΑΠΛΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΨΑΛΛΕΤΕ, αλλά ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗΝ ΤΟΝ ΚΡΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΡΕΖΙΛΕΥΕΤΑΙ την παρόρμηση κάποιου να δοξάσει τον Θεό με τον τρόπο του. {πχ. από κάθε φυλή που λέει μας έσωσες ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ, ότι μας έσωσες από τις άλλες φυλές αλλά, έσωσες ανθρώπους από όλες τις φυλές!!! } Δεν θέλει και πολύ φαντασία να το καταλάβετε αυτό !!! Θέλει όμως πολύ ΘΡΑΣΟΣ να τα κρίνεις….ΠΡΙΝ ΡΕΖΙΛΕΨΕΙΣ τα αδέλφια σου δημόσια…ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ μαζί τους ότι πχ. καλό είναι να διορθωθούν τα λόγια ή να περιορίσουμε τους ύμνους μας και να αντιπαραθέσεις τα κριτήριά σου,ΑΠΟ ΑΜΝΒΩΝΑ !!!! Είμαι σίγουρη ότι δεν θα τολμούσες να τα χαρακτηρίσεις ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ από άμβωνος Ο ΘΕΟΣ ΝΑ Σ ΕΛΕΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΑΥΤΗ!!!!!!!!!!!!!!!!
    Και κάτι ακόμα ..Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ Δ Ε Ν είναι επαγγελματική υπόθεση,,Τι την κάναμε την εκκλησία και την μουσική της ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ??? { Υμνος τάδε, 300.000 δίσκοι επιτυχία!!! Ας δώσουμε και το βραβειο φεστιβαλ!!!..} Ελεος !!! Σαφώς και ένας επαγγελματίας μουσικός θα συνθέσει έναν καλύτερο ύμνο και πιο σωστό αρμονικά.. Αλλά ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Υπήρξαν και απλοί άνθρωποι και νοικοκυρούλες που αφήσαν στην ιστορία της εκκλησιαστικής μουσικής υπέροχους ύμνους και λόγια !!!!!!!! Και ο Δαβιδ με τους υμνους του ΒΟΣΚΟΣ ήταν και όχι επαγγελματίας μουσικός!!!

    • Αθανάσιος says:

      Αγαπητή (εύχομαι αδερφή) Λυδία
      Πράγματι η κάθε προσευχή είναι θυσία προς τον Θεό. Το πρόβλημα είναι όταν σε υποχρεώνω να προσευχηθείς με την δική μου προσευχή. Στο θέμα των ύμνων τώρα αρκεί να έχεις λίγη επιρροή στην εκκλησία και μπορείς εύκολα να περάσεις έναν δικό σου ύμνο ή μία δική σου μετάφραση ενός ύμνου χωρίς περαιτέρω διατυπώσεις. Πράγμα αδύνατον φυσικά για κάποιον που θα ανέβει στον άμβωνα να κυρήξει.
      Ο κάθε πιστός ασφαλώς και μπορεί να υμνήσει τον Κύριο με αυτά που αποκαλώ εγώ “σκουπίδια” και ο Κύριος ΑΣΦΑΛΩΣ και θα δεχθεί την προσφορά του. Δεν λέω κάτι τέτοιο στο άρθρο μου.
      Πραγματικά συγκρίνεται τους πρώτους με τους δεύτερους στίχους. Είστε σίγουρη πως βρίσκεται τους δεύτερους πιο όμορφους; Σας αρέσει να ζείτε σε ένα κρύο σπίτι ή σε ένα ζεστό; Προτιμάται να τρώτε μια καμμένη μπριζόλα ή μια ζουμερή; Από την μπουτίκ θα ψωνίσετε ένα ρούχο που σας γοητεύει ή ότι σας δώσει ο υπάλληλος;
      Δεν γνωρίζω ποιός έχει γράψει τους στίχους στα δεύτερα παραδείγματα που αναφέρω, ούτε έχει σημασία, ούτε και αν ήξερα θα τα δημοσίευα. Αυτό το έκανα στους πρώτους στίχους που είναι παράδειγμα για μίμηση και υιοθέτηση.
      Επίσης σε συζήτηση στρογγυλή τραπέζης έχω εκφραστεί δημόσια για το είδος αυτό της ποίησης. Δεν έχω κρυφτεί και δεν ντρέπομαι για τις απόψεις μου όπως μου λέτε. Ενυπόγραφο είναι το άρθρο άλλωστε.
      Και τέλος δεν έγραψα πως για να γράψει κάποιος κάτι όμορφο πρέπει να έχει πτυχία αντίστοιχα. Για του λόγου το αληθές ψάξτε τα βιογραφικά των στιχουργών που προτείνω και θα βρεθούμε απόλυτα σύμφωνοι!
      Και επειδή βλέπω πως το θέμα σας ενδιαφέρει αρκετά, όπως και μένα, θα χαρώ να μιλήσουμε και οφλάϊν.
      Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον

  3. Τίμος Σ. says:

    Εφ. 5,19 : λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙΣ, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες EN TH KΑΡΔΙΑ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ,

    Και η αλήθεια είναι ότι έχουμε ένα πλούσιο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ υμνολόγιο από βυζαντινούς έως και νεότερους (με σύγχρονα μελωδικά και γλωσσικά ακούσματα) ΥΜΝΟΥΣ προς τον Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα.
    Γιατί θα πρέπει να ανανεώνουμε το υμνολόγιο με αμέτρητα και αφιλτράριστα τραγούδια/”ύμνους” κάθε χρόνο; Υποδηλώνει η “παραγωγή” όλων αυτών των ύμνων αναμόρφωση;
    Τέλος, ίσως θα ‘έπρεπε να πάρουμε σαν κοινή παραδοχή ότι δεν είναι όλοι ύμνοι κατάλληλοι για όλες τις περιστάσεις.
    Ας γίνεται καλύτερο φιλτράρισμα από τους υπεύθυνους της εκάστοτε τοπικής εκκλησίας.

  4. filimon says:

    Φιλε νομιζω πως ειναι λιγο απολυτο κ φορτισμενο το αρθρο. Ξερω. Εχεις τους λογους σου. “Το Αυτος εκανε εμας” ακουγεται περιεργο αλλα ειναι στιχος απο τουσ ψαλμους. μου εχει λειψει φιλε η ισορροπια κ φοβαμαι πως το αρθρο δεν την προωθει.

    • Δημήτρης Μιχαλάκος Δημήτρης Μιχαλάκος says:

      Φιλήμων, παρόλο που δε με απασχολεί ιδιαίτερα το συγκεκριμένο άρθρο, θα ήθελα να απαντήσω στο σχόλιο σου. Χαριτολογώντας, προτείνω κι άλλα εδάφια προς μελοποίηση …

      Πρόταση #1
      Πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μήδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ· ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται, ἀλλ’ ὡς ἄγγελοι ἐν τῷ οὐρανῷ εἰσιν. [Ματθαίος 22]

      Πρόταση #2
      Tαφος ανεωγμενος ο λαρυγξ αυτων ταις γλωσσαις αυτων εδολιουσαν ιος ασπιδων υπο τα χειλη αυτων. [Ρωμαίους 3]

      Γιατί να είμαστε επιλεκτικοί προς τη Γραφή; Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να δούμε προτεσταντικό εκκλησίασμα να τραγουδάει τα παραπάνω. Ειδικά το κομμάτι που εξηγεί περί γάμου, το οποίο τεχνηέντως όλοι οι κύρηκες αποφεύγουν ή διαβάζουν άπο κάποια ανεπίσημη μετάφραση.

      Βεβαίως, ορισμένοι ίσως αντιδικήσουν πως τα προαναφερθέντα δεν είναι Ψαλμοί. Δε γράφτηκαν, δηλαδή, για να γίνουν τραγούδια.
      Ορθώς. Να λοιπόν και κάποιοι επιλεγμένοι ψαλμοί που οικοδομούν την εκκλησία:

      Πρόταση #3
      Ας γείνωσιν οι υιοί αυτού ορφανοί και η γυνή αυτού χήρα. Και ας περιπλανώνται πάντοτε οι υιοί αυτού και ας γείνωσιν επαίται, και ας ζητώσιν εκ των ερειπίων αυτών. [Ψαλμός 109]

      Πρόταση #4
      Ας σκοτισθώσιν οι οφθαλμοί αυτών διά να μη βλέπωσι· και την ράχιν αυτών διαπαντός κύρτωσον. Έκχεε επ’ αυτούς την οργήν σου· και ο θυμός της αγανακτήσεώς σου ας συλλάβη αυτούς. [Ψαλμός 69]

      Το μήνυμα είναι απλό: Ό,τι περιέχει η Γραφή δεν είναι απαραιτήτως κατάλληλο προς με μελοποίηση.

      Να πω κι ένα ακόμα μικρό: Αληθώς, η καρδιά μετράει μάλλον παρά ο επαγγελματισμός. Αλλά πως καταλαβαίνεις μια καθαρή καρδιά; Από τα έργα. Όταν, δηλαδή, ο καθένας κάνει το καλύτερο που μπορεί. Πράγμα το οποίο δε συμβαίνει στην ανανεωμένη (όπως λέει ο Αθανάσιος, εννοώντας “προτεσταντική”) εκκλησία.

      • Filimon says:

        Σε γενικές γραμμές συμφωνώ,

        αυτό με το οποίο διαφωνώ είναι ένας ελιτίστικος τρόπος με τον οποίο είμαστε φοβεροί στο να κρίνουμε ποιος είναι αρκετά επαγγελματίας για την τοπική μας εκκλησία και ποιος όχι.

        Με αυτή τη λογική η εκκλησία των Αθίγγανων δεν θα έγραφε ποτέ στίχους αλλά μόνο μουσική..την οποία την βρίσκουμε ενδιαφέρουσα λόγω διαφορετικών πολιτισμών.

        Στο κάτω κάτω αν κάποιοι ύμνοι είναι τόσο ποιοτικοί όσο λέμε, γιατί δεν ψέλνονται;
        Γιατί δεν τους ζητάει ο κόσμος. Γιατί τους βρίσκει ανιαρούς και πολλές φορές φορτισμένους πολλά μηνύματα ποιητικά που όμως δεν έχουν να κάνουν με τον καθημερινό βίο του κάθε πιστού.

        Καλωσορίσατε στην ανοικτή καπιταλιστική αγορά, ακόμα και στην εκκλησία σας.

        Όταν ο άλλος δεν την παλεύει με τις δυσκολίες της ζωής, πάει στην εκκλησία για να ενθαρρυνθεί…
        να νοιώσει καλύτερα πνευματικά και συναισθηματικά. Δεν του λέει τίποτα το “Του Χριστού οπλίται” ,
        αλλά του λέει πολλά ο ρυθμός και η προσιτή γλώσσα του Hillsong “ο Χριστός μου ζει, ο Σωτήρας ζει”.

        Σαν παππούδες είναι εύκολο να θυμόμαστε “Τί όμορφα που τα λένε τα μαύρα υμνολόγια..”
        Αν θέλουμε να ακούμε καλύτερους ύμνους στις εκκλησίες μας, θα πρέπει να τους γράψουμε απλούς, καλλιτεχνικούς και άμεσους.

        Σε αυτό το απλό κάλεσμα, οι σημερινοί καλλιτέχνες έχουμε (βάζω και εμένα μέσα :D ) αποτύχει.

        • Αθανάσιος says:

          Φιλήμων θα απαντήσω στα περί καπιταλιστικής εκκλησίας:
          Στον καπιταλισμό ισχύει ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης. Ο ΚΑΘΕ ένας έχει το δικαίωμα να προσφέρει στην αγορά. Το εάν θα ζητηθεί το προϊόν είναι άλλο θέμα. Την τελευταία φορά που έβαλες 10 ύμνους στη σειρά για να κάνεις υμνωδία (και όχι λατρεία όπως λανθασμένα συνηθίζουμε να λέμε) είσαι σίγουρος πως έβαλες μέσα ύμνους και από τις δύο κατηγορίες και τελικά η “αγορά” προτίμησε την μία; Αν όχι τότε που είναι ο καπιταλισμός;
          Και επειδή αυτό δεν γίνεται πουθενά (να ψηφίζει το εκκλησίασμα δηλαδή ποιας κατηγορίας ύμνους θα ψέλνει) στην εκκλησία μέσα δεν υπάρχει καπιταλισμός αλλά μοναρχισμός.
          Στον μοναρχισμό πιστεύω και εγώ αλλά στον πεφωτισμένο…

  5. Γιώργος says:

    Ελλάδα 2014. …

    Ανεργία, Απόγνωση, βαρύτατη κρίση, οικονομική, κοινωνική και κυρίως πνευματική..

    Αδιέξοδα προσωπικά, ψυχολογικά, κοινωνικά.

    ο σωρός των προβλημάτων βαρένει τις μέρες και τις νύχτες μας..

    Λίγο φώς ρε παιδιά…λίγο φώς…

    …εεμμμ… για ποιο πράγμα ακριβώς συζητάμε …???

    Για την υμνωδία στις εκκλησίες….

    Μάλιστα…..Καληνύχτα.

  6. Ελπίδα Πλεξίδα says:

    Για ποιο λόγο ο επαγγελματισμός είναι κακό να υπάρχει στην εκκλησία; Τα σπίτια μας είναι του Κυρίου, η υγεία μας είναι δικό Του δώρο, οι οικογένειές μας, τα υλικά μας αγαθά, και ναι, το επάγγελμά μας, τα χαρίσματα που έχουμε κι αυτά δικό Του δώρο είναι. Επομένως, η απλή μου λογική μου λέει πως αφού άλλος είναι το μάτι στο σώμα του Χριστού, άλλος το αυτί, άλλος το πόδι, αναλόγως ο μπετατζής είναι για τα μπετά, ο μπογιατζής για το βάψιμο, κι ο συγγραφέας για να γράφει. Θα ήθελα να μπορώ να έχω το χάρισμα της συγγραφης και της ποίησης, αλλά ο Κύριος επέλεξε άλλα χαρίσματα για μένα. Ζηλεύω αλλά δεν φθονώ αυτούς που το έχουν. Και δεν θα γράψω ύμνους επειδή θα ήθελα να μπορώ να γράφω. Με το ίδιο σκεπτικό δεν κάνουν όλοι για τον άμβωνα, δεν κάνουν όλοι για δάσκαλοι Κυριακών σχολείων, δεν κάνουν όλοι για ομαδάρχες σε κατασκηνώσεις, δεν έχουν όλοι την κατάλληλη φωνή για να μπουνε σε μία χορωδία, κτλ, κτλ. Θέλει ταπείνωση από μέρους μας αυτή η παραδοχή αδέλφια μου, και αναγνώριση των ταλάντων που έχει δώσει Εκείνος μέσα στη σοφία Του στον καθένα μας. Εμένα προσωπικά μου αρέσει όταν αφιερώνουμε τον επαγγελματισμό μας στον Κύριο. Δεν έχει να κάνει με το επίπεδο μόρφωσης του καθενός και δεν θεωρώ ότι ο Αθανάσιος πρόσβαλε ή σνόμπαρε κανέναν. Είμαστε όλοι χρήσιμοι στο σώμα του Χριστού,
    Και θα ήθελα τέλος να κάνω έναν διαχωρισμό στο τι μας αρέσει και στο τι είναι ποιοτικό. Θεωρώ ότι το πρώτο είναι υποκειμενικό, το δεύτερο δεν είναι. Για παράδειγμα, εμένα δεν μου αρέσει η λαϊκή μουσική, δεν μου αρέσει το μπουζούκι σαν ήχος, αλλά όταν ακούσω έναν ύμνο με τέτοιο ύφος δεν θα εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου επειδή δεν παίζει κανένα ρόλο τι μου αρέσει και τι όχι. Αλλά τα παραδείγματα των στίχων που προανέφερε ο Αθανάσιος, κι έχω κι εγώ κάποια στο μυαλό μου, δεν έχουν να κάνουν με τα γούστα του καθένα. Είναι λάθος γλώσσα, λάθος έκφραση, λάθος αντικειμενικά!
    Ελπίζω από καρδιάς οι άνθρωποι που έχουν το χάρισμα της συγγραφής, της ποίησης, της στιχουργικής, να καλλιεργήσουν αυτό το δώρο και να το αναπτύξουν. Τους ενθαρρύνω να μη σταματήσουν να προσπαθούν. να ζητήσουν γνώμες ανθρώπων που είναι έμπειροι σε αυτό τον τομέα, να πάνε σε σεμινάρια (αν υπάρχουν), να διαβάσουν βιβλία, γιατί, ναι, πράγματι έχουμε ανάγκη από ανανέωση (χωρίς να ξεχνάμε τους παλιούς καλούς ύμνους, το ένα δεν αναιρεί το άλλο), και ναι, είναι κρίμα να γίνει η εκκλησία σκυλάδικο…

    • Akis says:

      Νομίζω το άρθρο της Ελπίδας είναι αυτό που με εκφράζει περισσότερο! Και προσθέτω οτι παλιά ούτε κι εμένα μου άρεσαν τα λαϊκά….. Τώρα όμως νομίζω οτι ως Έλληνας αυτή είναι η μουσική που μου αρέσει αλλά δεν υπήρχαν χριστιανικά! Ευτυχώς που τελευταία ακούστηκαν ελληνικά χριστιανικά κομμάτια που όταν συνδιαστούν με την ποιότητα του στίχου το αποτέλεσαμ είναι καταπληκτικό! (Βλέπε CD Ευχή – Νίκος Πολίτης σε στίχους Ανέστη Πεταλίδη κλπ). Απλώς αυτή η μουσική δεν είναι συνηθισμένη στ’αυτιά μας και δε μας φαίνεται “χριστιανική”. Οπότε προτιμούμε να βαφτίζουμε χριστιανική τα Αμερικάνικα. Κι επειδή ο Αθανάσιος επικεντρώνεται στο στίχο και η έννοια σκυλάδικο μας παραπέμπει στο λαϊκό διευκρινίζω οτι τα σκυλάδικα είχαν αυτό το στίχο: “Ε ντε λα μαγκέ ντε βοτανίκ”

  7. HONEST says:

    με βρισκεις σχετικα συμφωνο….
    η αληθεια ειναι οτι μερικοι-ες προσπαθουν να επιτυχουν την αυτοπροβολη η ακομη και την αναγνωριση,μεσα απο την ερμηνια καποιων υποτιθεμενα λατρευτικων στιχων.
    Για εμενα οι υμνοι θα επρεπε να γραφονται κατοπιν νηστιας και προσευχης οταν ο-η στοιχουργος-υμνωδος,θα ειναι πληρης Πνευματος Αγιου
    επισης καλο ειναι να ξεχωρισουμε τις ενοιες υμνος-χριστιανικο τραγουδι,διαφερει το ενα απο αλλο …
    υμνοι…
    ΜΕΣ ΤΟΝ ΤΡΑΧΥ ΜΟΥ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
    ΘΡΑΥΣΤΗΚΕΣ ΣΑΝ ΑΛΑΒΑΣΤΡΟ (ΣΠΥΡΟΣ ΒΙΓΚΟΣ)

    • Τ.Σ says:

      Μια διόρθωση, Στίχοι Χρήστος Βίγγος όχι Σπύρος.

      • Ειρήνη Κακαβελάκη says:

        Εφόσον θέλουμε με τους ύμνους μας να τιμήσουμε και να δοξάσουμε τον Θεό, δεν χωράει καμιά προχειρότητα. Ο Λόγος του Θεού μας προτρέπει : είτε τρώμε είτε πίνουμε, θα προσέθετα είτε ψάλουμε… όλα να είναι προς δόξαν Θεού. Επίσης όπως στην εργασία μας μας λέει να κάνουμε το καλύτερο, “ως εις τον Κύριον”το ίδιο και η υμνωδία μας οφείλει να αποτελείται από στίχους και μουσική που θα είναι οι καλύτεροι.
        Αν τώρα κάποιος χωρίς τις ανάλογες γνώσεις ή ταλέντα θέλει να υμνήσει τον Θεό με κάτι δικό του, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό θα πρέπει να γίνει ύμνος ή χριστιανικό τραγούδι για να ψάλλεται στην εκκλησία ή άλλες συνάξεις. Ας αρκεστεί να το έχει για δική του χρήση.
        Όσο για την ανανέωση των ύμνων, ίσως κάποιοι παλιοί να φαίνονται βαρετοί σε μερικούς, αλλά υπάρχουν ανάμεσά τους αριστουργήματα τόσο σε μελωδία όσο και σε στίχους που δύσκολα πιστεύω μπορούν να σταθούν δίπλα τους κάποιοι νεώτεροι. Το σωστό είναι, αν κάποιος έχει την έμπνευση ή την επιθυμία να δημιουργήσει ένα νέο ύμνο, να τον δουλέψει όσο καλύτερα μπορεί, παίρνοντας και τη γνώμη ανθρώπων που μπορούν να κρίνουν σωστά τη μουσική και τα λόγια, αλλά και το σύνολο από κάθε πλευρά.
        Το ιδεώδες βέβαια θα ήταν τα υμνολόγια να έχουν και τις νότες μαζί με τα λόγια, και όλοι να μπορούν να τις παρακολουθήσουν ώστε η υμνωδία να είναι απόλαυση και όχι κακοφωνία όπως συμβαίνει μερικές φορές.

  8. Σπύρος Βίγκος says:

    Ζούμε δυστυχώς σε μια εποχή πραγματικής συρρίκνωσης κάθε τι ποιοτικού! Και οσο αυτό διαιωνίζεται ,τόσο θεωρούμε,χωρίς να το αντιλαμβανώμαστε,την χαμηλή ποιότητα σαν κάτι το φυσιολογικό!! Εμείς οι παλαιότεροι 50 άρηδες γαρ…έχουμε ψάλλει στις εκκλησίες μας ύμνους απίστευτης ποιότητας ,κ σε μουσική αλλά κ σε ποίηση…! Δυστυχώς απο τη δεκαετία του 90 περίπου που άρχισε εισροή ξένων ύμνων με πολύ απλοικά λόγια ( αρκετές φορές μάλιστα ανιαρά η και με κακή θεολογική άποψη),άρχισε να πέφτει πολύ το επίπεδο,ειδικά μάλιστα κ λόγω της κακής μετάφρασης-παράφρασης…! Φυσικά κ ευτυχώς,υπάρχουν κ πολλές λαμπρές εξαιρέσεις τοσο στην ξένη , οσο κ στην ελληνική μουσική! Νικολάου-Πορτινός κλπ….!Στην δική μας πραγματικότητα βέβαια ,τα πράγματα περιπλέκονται πιο πολύ λόγω της κουλτούρας μας…αλλά αυτο ειναι μεγάλο θέμα κ δεν ειναι της παρούσης…! Είμαι επαγγελματίας μουσικός,τραγουδιστης,μαέστρος, στοιχεία που τα έχω θέσει όλα στην υπηρεσία του Κυρίου! Δεν είναι όμως αυτά ολα που με επηρεάζουν στο να πιστεύω οτι στον Κύριο πρέπει να δίνουμε το καλύτερο(σε όλα τα επίπεδα). Δε μπορω να μην αναφέρω την απογοήτευσή μου κ οχι μόνο…,οταν πριν δυό καλοκαίρια,αφου ειχε σταματήσει η λειτουργία της χορωδίας της Αθήνας που ειχα αναλάβει, συζητούσα με κάποιους αδελφούς,σχετικά νέους σε ηλικία , αλλά οχι σε νοοτροπία..!,οι οποίοι μεταξύ άλλων μου είπαν κ το εξης καταπληκτικό!… Γιατί πασχίζεις να κάνεις μια ποιοτική χορωδία? Αν κάποιος θέλει να ακούσει κάτι ποιοτικό , θα πάει στο Μέγαρο, στη Λυρική , στο Ηρώδειο…!Στις εκκλησίες μας πρέπει να ψέλνουμε απλα στον Κύριο! Δε χρειάζεται τίποτ’ άλλο!! Τα σχόλια τ’ αφήνω στην κρίση σας!! Οσο για το…σκυλάδικο που αναφέρει ο Αθανάσιος,πιστεύω οτι,αυτο,δεν ειναι ειδος μουσικής,αλλά νοοτροπία και στυλ που δυστυχώς έχει περάσει απ ο,τι διαπίστωσα κ πρόσφατα κ σε μας!! Σίγουρα…ο καθένας μπορεί να βγάλει εναν ύμνο-τραγουδι που μπορει να τον ψέλνει μια παρέα η κ η εκκλησία,αλλα προς Θεου! Υπάρχουν ειδικοί ανθρωποι που μπορούν να φιλτράρουν την ποιότητα ! Ν Α Ι …! ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ!! Και δυστυχώς στις εκκλησίες μας προσπαθουμε να κάνουμε ολοι, λίγο απ όλα! Ολοι είμαστε ειδικοί σε ολα! Το θέμα ειναι τεράστιο κ πολύπλοκο …Εχω πολλά ακόμα να πω,αλλα καλύτερα να σταματήσω εδώ κ να ευχηθώ ο Θεός να μας δίνει σοφία κ σύνεση ,ωστε να διαχειριζόμαστε τα δικά Του πράγματα με τον καλύτερο τρόπο! Και μην ξεχνάμε…ο Θεός μας ειναι ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ!!

    • HONEST says:

      αγαπητε Σπυρο την αγαπη μου….,δεν σας γνωριζω προσωπικα αν και οι γονεις μου σας ξερουν από παιδι,ειμαι όμως κατάπληκτος τοσο από την μουσικη οσο και από τους στοιχους των ΥΜΝΩΝ που επιμεληθήκατε…
      ευχαριστω τον Θεο για εσας,συνεχιστε την καλη δουλεια
      αν θελετε επικοινωνήστε στο illbehonest2u@gmail.com

  9. κωστας βλαβιανος says:

    ο καθενας λεει τη γνωμη του και ειναι σεβαστο.αλλα το ζητημα ειναι το εξης

    ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΤΟ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ!!!!
    μερικα παραδειγματα. καποιος εχει μεταφρασει εναν υμνο και θεωρουμε τη μεταφραση κακη.ψαχνουμε να βρουμε ενα ανθρωπο ειδικο που να ξερει να στιχουργει η μια αλλη μεταφραση απο αλλη εκκλησια που μπορει να ειναι καλυτερη?. ομοιως με τη μουσικη,ψαχνουμε να βρουμε εναν ανθρωπο που ξερει να μας βαλει τις σωστες συγχορδιες και τη σωστη μελωδια η να κατεβασουμε το πρωτοτυπο υμνο?η λεμε δε βαριεσαι οπως το μαθαμε λαθος ειναι αλλα δεν πειραζει ο θεος καταλαβαινει.(ο θεος εδωσε πνευμα πασης καλλιτεχνιας στους εβραιουσ για να φτιαξουν το ναο και αρκει να διαβασετε τους χορωδους και ψαλτωδους που λατρευαν το θεο,οποτε ο Θεος μας αρεσκεται στο ωραιο και οχι στο μετριο ΑΝ μπορουμε να του δωσουμε το ωραιο και δεν το δινουμε και δινουμε μετριοτητα)…επισης πολλοι συμμετεχουν στις ομαδες λατρειας συνηθως στις φωνες χωρις να ξερουν καθολου μουσικη και χωρις ενα φυσικο χαρισμα στη φωνη.αυτοι δεν μπορουν αφου θελουν να προσφερουν διακονια στη λατρεια να πανε ενα χρονο να κανουν φωνητικη να μαθουν πεντε νοτες να προσφερουν κατι καλυτερο απο αυτο που δινουν.αν μπορουν να το κανουν γιατι δεν το κανουν,γιατι μενουν στη μετριοτητα????πολλοι μουσικοι και καλοι μαλιστα το παιζουν αυθεντιες στις ομαδες λατρειας διαλυουν την ενοτητα της ομαδας και καταστρεφουν το εργο του θεου.(μου εχει τυχει αυτο και μιλαω εκ πειρας.)…επισης πολλες φορες δεν σεβομαστε
    τουσ προεστωτες μας ειτε ειναι ο ποιμενας που δεν ξερει τη μουσικη οσο εμεις και του παμε ολο κοντρα.αν και ο θεος τουειπε να μας δωσει αυτη τη διακονια σε μας που ξερουμε μουσικη δεν σεβομαστε το πνευματικο του εργο και αναλωνομαστε σε ψευτο επαγγελματισμους!!!επισης ιδιως στις πεντικοστιανες-χαρισματικες εκκλησιες κυριως
    ο καθενας εχει τον δικο του οραματισμο απο τον θεο αλλα περιεργως δεν υπαρχει κοινος οραματισμος απο τον πραγματικο ΘΕΟ ΜΑς και οχι την ψυχη μας η τον εγωισμο μας..ηδη κουρασα με αυτα που εγραψα.Μπορω να γραψω πολλα ακομα αλλα ΑΔΕΡΦΕ ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΡΦΕ ΘΑΝΟ το προβλημα δεν ειναι οι στιχοι!!!

    ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ.ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΛΙΓΑ,αυτο ειναι το προβλημα!!!!
    ασ δωσουμε το ταλεντο μας ολο με ταπεινη καρδια, ασ δωσουμε τη γνωση μας λιγη η πολλη ολη ομως στο θεο
    ας αποδεκτουμε η μια εκκλησια την αλλη με την αγαπη του κυριου και ο θεος θα μας ευλογει με τους καταλληλους ανθρωπους στις καταλληλες θεσεις.!!! οσο περισσοτερα δινουμε τοσο περισσοτερα θα λαβουμε!!!

  10. Νικηφόρος Παπαναγής says:

    Στην ιστορία της τέχνης γενικά αλλά και ειδικά της μουσικής, ξέρουμε ότι μέχρι το τέλος του μπαρόκ όλες οι μορφές τέχνης που θεωρούνταν και ακόμα θεωρούνται σημαντικές ήταν συνδεδεμένες με το Θείο στοιχείο γενικοτερα και τον Θεο της Βίβλου ειδικότερα. Τέχνη τέτοιας ποιότητας και μεγαλοπρέπειας που μονο όσοι είχαν κατανοήσει το μέγεθος του Θεού μπορούσαν να δημιουργήσουν. Μουσική που δεν χρειαζόταν ουτε στιχους για να εκφράσει το μεγαλείο του Θεού. Η τοτε λαϊκή μουσική ωχριούσε μπροστά στην εκκλησιαστική. Και ναοί ηταν τα πιο επιβλητικά κτήρια! Δεν σημαίνουν όλα αυτά οτι ο Θεός χρειάζεται χλιδες κι οι άνθρωποι του έκαναν τη χάρη. Η συνειδητοποίηση του μεγαλείου του Θεου κινούσε τους ανθρώπους στο να φοβούνται να δώσουν οτιδήποτε άλλο απ το καλύτερο.

    Το δυστύχημα πλεον είναι οτι αντί να θετει η εκκλησιαστική μουσική τον πήχη ψηλά, αντιγράφει και μάλιστα με κακό τρόπο τα πιο εύπεπτα και αδιάφορα εξωεκκλησιαστικά ηδη ακολουθώντας την εμπορική πεπατημένη. Υπάρχει συνειδητοποίηση του μεγέθους του Θεού η νομίζουμε οτι μπορεί να συγκριθεί έτσι εύκολα με την αγαπητικιά του τάδε σκύλα συνθετη στιχουργού?(στον ορο σκύλας συμπεριλαμβάνονται και μαριονέτες όπως η lady Gaga) Αλλά τι λέω!? Ο στίχος του λαϊκού άσματος “αν η ομορφιά ηταν χρυσός,θα ήσουν θυσαυρος” είναι πιο εμπνευσμένος απ τον στίχο του υμνου “κρατά με σφιχτά μες στην αγκαλια, το όνομα μου πες γλυκά”.

    Συμφωνώ με την Ελπίδα οτι δεν είναι όλοι για όλες τις δουλειές.. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει οτι όλοι οι επαγγελματίες μουσικοί είναι ικανοί να γράψουν μουσικη και στίχους για να οικοδομηθούν οι πιστοί. Μπορεί ο μπετατζης του παραδείγματος να είναι καταλληλότερος για αυτή τη δουλεια (με λίγη βοήθεια απ το ερασιτεχνικό του μουσικο και στιχουργικό χάρισμα). Επίσης αγαπητή Λύδια ο κάθε πιστός μπορεί να ψέλνει μόνος του όσες μελωδικές προσευχές θέλει, αλλά το να τις εκθέτει στην εκκλησία είναι σαν να ανεβαίνει ο καθένας στον άμβωνα να κυρήξει!

  11. Νικηφόρος Παπαναγής says:

    όλα τα “σκύλας” αλλαξτε τα σε “σκυλάς”.. Άτιμη αυτόματη διόρθωση…

  12. Μανώλης says:

    Αγαπητέ Θανάση νομίζω ότι έχεις κάτι πολύ συγκεκριμένο όταν λες υμνωδία, ενώ εγώ έχω κάτι άλλο και μερικοί άλλοι κάτι ακόμη πιο διαφορετικό. Κάποιοι μπορούν να συμφωνούν και να θέλουν για ύμνους τα ποιήματα που ανέφερες ως καλά παραδείγματα, αλλά και κάποιοι, τα ίδια αυτά ποιήματα, να τα βρίσκουν… όχι του γούστου τους.

    Εγώ βλέπω ότι το πρόβλημα δεν είναι οι άνθρωποι χωρίς χάρισμα ή ταλέντο που έγραψαν ή μετέφρασαν ύμνους χωρίς ρήματα, χωρίς εικόνες, με λάθος συντακτικό κτλ.. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που έχουν τα κατάλληλα χαρίσματα και ταλέντα δεν καταφέρνουν να δημιουργήσουν ύμνους που να συγκινούν. Μπορεί να συγκίνησαν όταν γράφτηκαν ή να συγκινούν μια μικρή μερίδα ανθρώπων, αλλά η πλειοψηφία δεν συγκινείται γιατί θέλει κάτι φρέσκο, κάτι σύγχρονο και κατανοητό. Έτσι δημιουργείτε ένα κενό. Αυτό το κενό, το καλύπτουν όσοι μπορούν και με ότι έχουν στη διάθεση τους.

    If you think you are a leader but no one is following you, then you are just taking a long walk (John Maxwell). Θα το παραφράσω λέγοντας: αν γράφεις ύμνους για υμνωδία και οι αδερφοί δεν θέλουν να τους τραγουδήσουν… (δεν τελειώνω τη φράση γιατί η διάθεση μου είναι η καλοπροαίρετη κριτική).
    Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε άτομα με τα κατάλληλα χαρίσματα και ταλέντα να γράφουν ύμνους, αλλά θα πρέπει να βρουν το σωστό τρόπο να μας οδηγούν. Να βρουν τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στο σκυλάδικο και στο ποιοτικό ώστε να προσφέρουν ύμνους που θα έχουν τα καλά και των δυο.

    Επιπλέον της ποιότητας χρειαζόμαστε και το φρέσκο. Μπορεί οι ύμνοι που γράφτηκαν πριν από 50 ή 30 ή 10 χρόνια να έχουν τα κατάλληλα συστατικά, αλλά δεν είναι φρέσκοι. Φαντάσου να παίζαμε τα κηρύγματα που ακούστηκαν πριν από 50 ή 30 ή 10 χρόνια αντί να έχουμε κάθε φορά τον κήρυκα να ετοιμάζει κάτι καινούργιο! Οι αλήθειες είναι οι ίδιες, όμως η παράδοση είναι διαφορετική.

  13. Marios Loizides says:

    Αγαπητέ, συγχαρητήρια για την κάθετη, τεκμηριωμένη και ποιοτική απόψη που εκφραζεις, τόσο όσο χρειάζεται για να γίνεις κατανοητός και τόσο όσο χρειάζεται για να θίξεις αλλά να μην ταπεινώσεις. Αν και δεν συμμετέχω σε εκκλησία που χρησιμοποιούνται μουσικά όργανα, οι ίδιοι στίχοι κυκλοφορούν και στο χώρο μας, και με λυπεί το γγεγονός επειδή είμαι λάτρης της λογοτεχνίας και του λυρισμού. Η επαγρύπνηση και η εγρήγορση είναι μόνιμα εφόδια για κάθε χώρο αντί του καταστροφικού εφησιχασμού και της αδιαφορίας. Μακάρι παντού να υπάρχουν άνθρωποι που να οικοδομούν, και να προσφέρουν πάντα με τέτοια διάκριση.

  14. Marios Loizides says:

    Αγαπητέ Νάσο,
    κάνοντας μια επανεκτιμηση για τις αναφορές σου οφείλω να διορθώσω ένα πιθανό λάθος σου, σημειώνοντας ότι συμφωνώ μαζί σου όπως γράφω πιο πάνω συγχαίροντας σε. Ο στίχος “αυτός έκαμε εμάς και όχι εμείς” είναι παρμένος από τον ψαλμό 100 αν δεν απατούμαι και σημαίνει πολλά αν το ανσλύσεις προσεχτικά. Εκτός πάλιν αν υπάρχει κάποιο λάθος στην μμετάφραση. Γραμένο πάντως στου Βάμβα είναι.

Leave A Comment