Ο μετρονόμος

metronomos

Παρασκευή βράδυ και όλες οι προσδοκίες για διασκέδαση και ξεκούραση έχουν αναπτερωθεί.

Επιτέλους έφτασε το Σαββατοκύριακο και έχω χρόνο να δω καμια καλή ταινία, χρόνο να συναντηθώ με φίλους που έχω καιρό να δω, χρόνο να ακούσω κάποιο cd από την αρχή μέχρι το τέλος, χρόνο να προσευχηθώ περισσότερο, χρόνο να μιλήσω με τη γυναίκα της ζωής μου για το οτιδήποτε.

Όμως όσο δύσκολα ήρθε η Παρασκευή, τόσο εύκολα φτάνει το απόγευμα της Κυριακής, μελαγχολικό και αδίστακτο όσο ένας μετρονόμος που σε προστάζει να πας σύμφωνα με το ρυθμό. Γιατί έτσι πρέπει, έτσι είναι τα πράγματα, κινούνται τόσο γρήγορα που ούτε να μάθεις το σενάριο προλαβαίνεις, ούτε καν να διαβάσεις τους τίτλους τέλους. Σαν το «Enter the Void” του Gaspar Noé.

Η Δευτέρα πιστή στο ραντεβού της έρχεται ενώ η ανθρωπότητα την υπομένει καρτερικά. Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και να σου η Παρασκευή πρωί! Οι προσδοκίες αναπτερώνονται!

Τον μετρονόμο αυτό τον σταματάει για μια στιγμή το μολύβι της «Αντίστιξης» του Κώστα Νικολάου.

«Θα ζωγραφίζω δυο χαμόγελα για τον ήλιο, δυο φύλλα για την άνοιξη. Όλα σε ζευγάρια, σαν την κιβωτό του Νώε. Άλλωστε τι άλλο να καταγράψω; Όλα στέκονται αντικριστά κι αντιμέτωπα, συμβατά ή παράταιρα στον καλπασμό του χρόνου. Εσύ κι ο φωτογράφος, εσύ κι ο αμυντικός. Εσύ κι η αγαπημένη, εσύ κι ο δαμαστής. Καθώς ξεφυλλίζεις το μεγάλο λεύκωμα της ζωής, η κάθε σελίδα αντικρίζει κάποιαν άλλη. Κι είσαι εσύ που πρέπει να ταιριάξεις τα κομμάτια και να καταγράψεις μια νίκη μετά από κάθε σύγκρουση. Όλες οι συμφωνίες και οι αντιπαραθέσεις παλεύουν σώμα με σώμα και τις χωρίζει μια λεπτή γραμμή. Είσαι μαθητής κι ακούς το κουδούνι. Ο ίδιος ήχος για το μάθημα, ο ίδιος και για το διάλειμμα. Δεν αλλάζει ο ήχος. Και τελικά, το τι σημαίνει το κουδούνι εξαρτάται απ’ το που σε πέτυχε. Αν ήσουν έξω, μπαίνεις μέσα. Αν ήσουν μέσα, βγαίνεις έξω. Αν όμως ξεχάστηκες σε κανένα κενό, μπερδεύεσαι με την αφελή ερώτηση «για μέσα είναι ή για έξω;». Λένε πως όταν είσαι μικρός, είσαι γεμάτος απορίες. Αργότερα έχεις όλες τις απαντήσεις, μα δε θυμάσαι πια τι σε ρώτησαν. Κι αν σε βρει το κουδούνι λαχανιασμένο σ’ ένα σταυροδρόμι, πρέπει να θυμάσαι πού βρίσκεσαι και για πού ξεκίνησες.»

Leave A Comment