Η δικαιοσύνη σαν χείμαρρος.

Φωτογραφία Ποντίων ανταρτών από την ιστοσελίδα Pontos-genoktonia.gr

Για τη μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων, για τη 19η του Μάη που μας πέρασε, βρήκαμε μία μικρή βιογραφία της ζωής του Κυριάκου Υφαντίδη, αντάρτη του Πόντου, από τις εκδόσεις “Λόγοι ζωής” και παραθέτουμε ένα μέρος:

Γιος ιεροκήρυκα από την Ορντού (Κοτύωρα) του Πόντου. Μεγαλωμένος με ευσέβεια σ’ένα σπιτικό υποδειγματικής πίστης. Παιδί θα πάει στο Κυριακό σχολείο, μα αργότερα ο Κυριάκος ξεκόβει από τις συντροφιές της Εκκλησίας. Σε λίγο, παιδί ακόμα μα πελώριος στο σώμα άντρας, φάνηκε ένα βράδυ στο σπίτι με την ποντιακή του φορεσιά, ζωσμένος σταυρωτά τα φισεκλίκια και τ’όπλο στην πλάτη. Ο Κυριάκος βγήκε στ’αντάρτικο ύστερα από τις σφαγές των Αρμενίων που γινότανε μέρα τη μέρα προμήνυμα πως και οι Έλληνες θα ‘χανε την ίδια τύχη.

Μπήκε κάτω από την παντιέρα του πιο νέου κι ατρόμητου καπετάνιου και γρήγορα το όνομά του κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα στον τρομαγμένο Πόντο που βαφότανε με αίμα συνέχεια.

Προδόθηκε ο αγώνας. Γελάσανε τα παλικάρια. Συνθηκολογήσανε οι Ρώσοι. Να μια άλλη τραγική ιστορία. Κλείστηκε τ’αντάρτικο. Το σφίξανε οι Τούρκοι. Αγώνας πια για την τιμή. Η ζωή ήτανε χαμένη. Ένα βράδυ ο Κυριάκος μπαίνει σε μια βάρκα και κόστα-κόστα ανοίγεται στο μανιασμένο πέλαος. Στη Μαύρη Θάλασσα. Καθισμένος στον πάγκο τραβάει κόντρα στον καιρό κουπί και οι σκαρμοί κλαίνε την υπόθεση που χάθηκε και τα παλικάρια που χύσανε σταγόνα-σταγόνα το αίμα τους. Σε μια στιγμή κάτω από το μαύρο ουρανό του πελάου, ο Κυριάκος στη μαύρη του πολεμική στολή, αφήνει τα κουπιά, στέκει σαν άγαλμα, σαν φάντασμα, σαν ήρωας μιας άλλης τραγωδίας, ορθός, βάζει το χέρι στον κόρφο του. Βγάζει την Καινή Διαθήκη του που του είχε δώσει ο πατέρας του το βράδυ εκείνο στην Ορντού που πήγε να τους χαιρετήσει. Τότες που βγήκε στο βουνό για τη λευτεριά του Πόντου…

Σηκώνει τα χέρια του κοιτάει τον ουρανό και γιομάτο λύσσα το παλικάρι πετάει στη Μαύρη Θάλασσα την Καινή Διαθήκη.
Ο Κυριάκος Υφαντίδης δεν μπόρεσε να ελευθερώσει τον Πόντο. Μια ζωή. Μια ιστορία. Μια τραγωδία. Οι Ρώσοι τον αφοπλίζουν. Τους ξεφεύγει. Με τον υπερσιβηρικό πάει στο Βλαδιβοστόκ. Από το Βλαδιβοστόκ στην Ιαπωνία. Εκεί μπαρκάρει σ’ ένα αμερικάνικο εμπορικό πλοίο.

-Ταξιδεύοντας μ’αυτό το πλοίο πάνω στους ωκεανούς, με βρήκε ο Κύριος, συνήθιζε να λέει ο Κυριάκος. Στη δεκαετία ’30-40, υπηρετεί τη μικρή σύναξη στη Δραπετσώνα…. “

Στη Δραπετσώνα λοιπόν που είναι το κέντρο των Ποντίων της Νότιας Ελλάδας (ο μεγαλύτερος σύλλογος στο Νότο), εκεί βρέθηκε και διακόνησε ο Κυριάκος Υφαντίδης (που αλλού;). Και διαβάζοντας την ιστορία του θυμηθήκαμε το βιβλίο του προφήτη Αμώς, στην Παλαιά διαθήκη που αναφέρει:

Εμίσησα, απεστράφην τας εορτάς σας, και δεν θέλω οσφρανθεί εν ταις πανηγύρεσιν υμών. Εαν μοι προσφέρητε τα ολοκαυτώματα και τας θυσίας σας, δεν θέλω δεχθεί αυτάς, και δεν θέλω επιβλέψει εις τας ειρηνικάς θυσίας των σιτευτών σας. Αφαίρεσον απ’ εμού τον ήχον των ωδών σου, και το άσμα των οργάνων σου δεν θέλω ακούσει.

Αλλ’ η κρίση ας καταρρέη ως ύδωρ, και η δικαιοσύνη ως αένναος χείμαρρος. (Αμως 5:21).

Το ένθερμο και φλογερό χαρακτήρα του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη εντοπίζουμε και στην Καινή Διαθήκη όπως έχουμε αναφέρει ξανά για τους στίχους του κεφαλαίου 2:4 του βιβλίου της Αποκάλυψης:

”΄Εχω κατά σου ότι την αγάπην σου την πρώτην άφηκες…”

Στιγματίζει την πτώση, την απραξία και την απάθεια που αγγίζουν όλο και περισσότερο την προσωπική μας ζωή και μετά την ελληνική και την ποντιακή. Παροτρύνει και γεμίζει ελπίδα τον μαθητή, να αγωνιστεί με σθένος για κάθε τί που αξίζει, για κάθε έντιμο αίτημα, για την Βασιλεία των ουρανών…

“Εάν δύνασαι να το πιστεύσεις, πάντα είναι δυνατά εις τον πιστεύοντα” (Μάρκος 9:23)

Leave A Comment