Η Κρήτη.


Στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Ριζάρη στο κέντρο της Αθήνας, βρίσκεται το Πολεμικό μουσείο, ένα γνωστό κτίριο σε όλους τους φίλους, με μνήμες ίσως και από κάποια παλαιότερη επίσκεψη…

Περνώντας πρόσφατα παρατηρήσαμε το γλυπτό μνημείο της Παγκρήτιας Ένωσης που είναι αφιερωμένο στη Μάχη της Κρήτης του 1941 και υπενθυμίζει την αντίσταση των Κρητικών απέναντι στην απόβαση των Γερμανών στο νησί. Το γλυπτό δείχνει τρεις άνδρες σε καμπύλη γραμμή, με έντονο το στοιχείο της κίνησης και με την πρώτη ματιά πιστέψαμε ότι μάλλον πρόκειται για κάποιο έντονο παραδοσιακό χορό… Παρατηρώντας όμως τον μεσαίο άνδρα είδαμε ότι φοράει ένα αγκάθινο στεφάνι και καταλάβαμε ότι η σκηνή απεικονίζει τη Σταύρωση του Ιησού. Έτσι με προσοχή παρατηρήσαμε την αγωνιώδη, κοπιαστική, σχεδόν ισοπεδωτική προσπάθεια του Ιησού για να ανέβει στο Γολγοθά…

Ίσως όμως η πρώτη αυτή σκέψη να μην έπεσε εντελώς έξω… καθώς η πορεία του Ιησού πριν τη Σταύρωση δείχνει ότι ο Ιησούς πήγαινε χωρίς φόβο προς τα γεγονότα, σχεδόν χορεύοντας… καθώς αυτή ήταν η αποστολή του και ήταν χαρούμενος που θα την πραγματοποιούσε. Έτσι μπορούμε να δούμε αρχικά στο Ευαγγέλιο του Μάρκου, στο κεφάλαιο 8 (εδ.29-33), την γνωστή περικοπή:


Εσείς ποιος λέτε ότι είμαι;” τους ρώτησε ο Ιησούς. Ο Πέτρος του αποκρίθηκε: “Εσύ είσαι ο Μεσσίας”. Τότε ο Ιησούς τους έδωσε αυστηρή διαταγή να μη μιλάνε σε κανέναν γι’ αυτόν.

Ο Ιησούς άρχισε να διδάσκει ότι πρέπει ο Υιός του Ανθρώπου να πάθει πολλά, να αποδοκιμαστεί από τους πρεσβυτέρους και τους αρχιερείς και τους γραμματείς, να θανατωθεί και μετά από τρεις ημέρες ν’ αναστηθεί. Τους έλεγε αυτά τα λόγια ξεκάθαρα. Ο Πέτρος τότε τον πήρε ιδιαιτέρως και άρχισε να τον μαλώνει. Ο Ιησούς όμως στράφηκε στους μαθητές, τους κοίταξε και μάλωσε τον Πέτρο μ’ αυτά τα λόγια: “Φύγε από μπροστά μου, σατανά! Δε σκέφτεσαι όπως θέλει ο Θεός αλλά όπως θέλουν οι άνθρωποι”.

Έτσι μετά ακολουθεί στο κεφάλαιο 10 (εδ. 32-34) ο δρόμος προς τα Ιεροσόλυμα, που ο Ιησούς προπορεύεται και οι μαθητές φοβούνται να τον ακολουθήσουν και θαυμάζουν την αποφασιστικότητά του:

Ανέβαιναν προς τα Ιεροσόλυμα. Ο Ιησούς προχωρούσε μπροστά από τους μαθητές του, που ήταν κυριευμένοι από δέος και τον ακολουθούσαν φοβισμένοι.

Ο Ιησούς πήρε πάλι τους δώδεκα χωριστά κι άρχισε να τους λέει τα όσα ήταν να του συμβούν. “Ακούστε” τους έλεγε· τώρα που ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους γραμματείς οι οποίοι θα τον καταδικάσουν σε θάνατο και θα τον παραδώσουν στους εθνικούς. Θα τον περιγελάσουν, θα τον μαστιγώσουν, θα τον φτύσουν και θα τον θανατώσουν· και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί”.

Μια τρίτη αναφορά που αξίζει να θυμηθούμε είναι από την Παλαιά διαθήκη, είναι η πανηγυρική είσοδος του Δαβίδ στην Ιερουσαλήμ, όπου ο βασιλιάς Δαβίδ ψέλνει και χορεύει ασταμάτητα, Ιουδαϊκά παραδοσιακά λατρευτικά άσματα, μπροστά στην Κιβωτό της Διαθήκης. Και είναι προφητική η σκηνή αυτή και δείχνει την πανηγυρική είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, την Κυριακή των Βαΐων, που συναντάμε λίγο αργότερα, στο κεφάλαιο 11 του Ευαγγελιστή Μάρκου.

… Κάτω από το γλυπτό της Παγκρήτιας ένωσης, είναι γραμμένο και ένα ποίημα, αφιερωμένο “στον αστράτευτο Κρητικό μαχητή, της μάχης της Κρήτης” λόγω του μεγάλου αριθμού Κρητικών που πήραν μέρος στη μάχη, χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση και με ανορθόδοξο οπλισμό… Το ποίημα έχει ως εξής:


Αφήνει ανάρμεγα τ’ αρνιά

τα βούγια μες τ’ αλώνι,

αρπά το κοντομάχαιρο

και τρίβγει το στ’ ακόνι

σταυρώνεται δυο τρεις φορές

και σπα τα ίσα κάτω

για κεια π’ αρχίζει ο πόλεμος

να φέρει το μαντάτο

πως “επαδά ‘μαστε κι εμείς

να το κατέτε σκύλοι

δε σβήνει έτσα εύκολα

τση Κρήτης το καντήλι”


Κάπως έτσι σκεφτήκαμε τη μικρή φλόγα του Ευαγγελίου στην καρδιά του κάθε πιστού, δεν σβήνει έτσι εύκολα, παρά τις δυστυχίες του βίου και την ισοπεδωτική καθημερινότητα. Διότι πάνω από τις δυνάμεις του πιστού, βρίσκεται η προστασία του Θεού, που βοηθάει και συγκρατεί την πίστη, καθώς λέει και ο απόστολος Παύλος στην Προς Φιλιππισίους επιστολή:

…διότι ὁ Θεὸς εἶναι ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὑτοῦ. (Προς Φιλιπ. 2:13)

Leave A Comment